Υπέρ της υποψηφιότητας του Σταύρου Μαλά τάσσεται την τελευταία στιγμή ο θεολόγος Αντρέας Πιτσιλίδης. 

Ακολουθεί αναλυτικά η ανακοίνωση.

Εκκλησία είναι ο λαός και του κυρίαρχου λαού η βούληση είναι μόνον αυτή που θα εκφραστεί στις κάλπες της Κυριακής

Μετά από σοβαρό, έντονο και μακρόχρονο προβληματισμό, γεγονός που επαληθεύεται από την εδώ και μήνες αποστασιοποίησή μου από τα κομματικά δρώμενα αλλά και την διετή σχεδόν αποχή μου από το Πολιτικό Γραφείο του ΔΗΣΥ, αποφάσισα για πολλούς και σοβαρούς λόγους να στηρίξω δημόσια, έστω την 12η κρίσιμη αυτή ώρα, την ανεξάρτητη υποψηφιότητα του κ. Σταύρου Μαλά για την Προεδρία της Δημοκρατίας και όχι αυτήν του Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Νίκου Αναστασιάδη, παρόλο που η εκτίμηση, ο σεβασμός αλλά και τα προσωπικά αισθήματα αγάπης και φιλίας προς τον ίδιο και την οικογένειά του παραμένουν από την πλευρά μου αναλλοίωτα.

Τελευταίος και ισχυρός λόγος γι’αυτή μου την απόφασή ευθύνης, υπήρξε η πρόσφατη τηλεοπτική διακαναλική συζήτηση των μονομάχων για την Προεδρία καθώς και τα όσα απαράδεκτα δήλωσε δημόσια ο Αρχιεπίσκοπος μετά από τη σημερινή συνάντησή του με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.

Εκκλησία είναι ο λαός και την βούληση του κυρίαρχου λαού μας δεν εκφράζει ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου ο οποίος και σήμερα επέλεξε σε αντίθεση με το πνεύμα αγάπης, ενότητας και αλληλοαποδοχής του Ευαγγελίου να εκφραστεί με απαράδεκτα πολωτικό και διχαστικό τρόπο.

Παρακολουθώ τα τελευταία χρόνια την συνέπεια, τη μαχητικότητα, την εντιμότητα και την ειλικρίνεια του Σταύρου Μαλά. Εκτίμησα επίσης την οξυδέρκεια, την μόρφωση αλλά και την παρησία του με την οποία εκφάζει μεν τον σεβασμό του προς τον θεσμό της Εκκλησίας αλλά παράλληλα και την ανάγκη διακριτών ρόλων Πολιτείας και Εκκλησίας. Για όλους αυτούς τους λόγους αλλά και για το όραμά του για το μέλλον που ομολογώ πως μου έδωσε ξανά λόγους να πιστεύω σε ένα καλύτερο αύριο για την πατρίδα και τον λαό μας στο σύνολό του, αποτελεί την δική μου επιλογή για την Προεδρία της Δημοκρατίας, μια επιλογή που πιστεύω πως είχα την ευθύνη να καταθέσω δημόσια.

Έχω ήδη πριν από λίγο υποβάλει στον Πρόεδρο του ΔΗΣΥ κ. Αβέρωφ Νεοφύτου την παραίτησή μου από μέλος του ΔΗΣΥ χωρίς αυτό όμως να διαγράφει την αγάπη, την εκτίμηση και τον σεβασμό μου προς τον Πρόεδρο, τα στελέχη και κυρίως τον κόσμο του ΔΗΣΥ του οποίου η εμπιστοσύνη με ανάδειξε μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων καθώς και μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και συνεπώς ουδέποτε θα αποτελέσει για μένα επιλογή η άγονη αντιπαράθεση γιατί πάντα πίστευα, πως ακόμα και όταν διαφωνούμε στην δημοκρατία αυτό ονομάζεται πλουραλισμός και ευκαιρία σύνθεσης απόψεων και όχι λόγο που μας καθιστά εχθρούς και αντιπάλους.

Αυτή η ισχυρή μου πεποίθηση ήταν που ανέκαθεν καθιστούσε αδύνατον να συμφωνώ στο 100% με τις θέσεις ενός και μόνου κόμματος ενώ αντίθετα με κάποια κόμματα συμφωνούσα σε αρκετά πράγματα ενώ με κάποια άλλα σε λιγότερα ή και καθόλου. Γι’ αυτό άλλωστε Αριστίνδην είχα επιλεγεί υποψήφιος, μέλος και στέλεχος του ΔΗΣΥ.

 

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ